Digitaal, tenzij…

Het is in de hedendaagse maatschappij niet meer van deze tijd om uitsluitend op papier te communiceren.
Het argument dat er nog steeds mensen zijn die niet beschikken over internet gaat niet meer op.
Het Pensioenregister is niets anders dan een digitale UPO. Waarom moet die dan ook nog op schrift verstrekt worden?

Recent viel mijn oog op een kop in De Telegraaf; “Overheid gaat digitaal”. Minister Verhagen van Economische Zaken gaat zelfstandigen het recht geven om alle overheidsdiensten voortaan via de computer te regelen. Ondernemers hoeven dan nooit meer papieren overheidsformulieren in te vullen of bij hun gemeente langs te gaan voor een vergunning. Volgens de minister is het niet meer van deze tijd als je voor zaken als een vergunning nog in de rij voor een loket moet staan. Hij denkt dat het nieuwe ‘digitale recht’ een enorme papierwinkel scheelt.

Ik ben dat helemaal met de minister eens. Maar tegelijk vind ik ook dat dit niet alleen geldt voor ondernemers die een vergunning aanvragen. Het is in de hedendaagse maatschappij in zijn algemeenheid niet meer van deze tijd om uitsluitend op papier te communiceren. Het laatste papieren bankafschrift dat ik in mijn mapje heb zitten, dateert al weer van enige jaren terug. En sinds kort kan ik mijn salarisstrook digitaal ontvangen.

Papier, tenzij

Pensioenuitvoerders daarentegen worden nog steeds door de Pensioenwet (art. 49) verplicht om de informatie aan de deelnemers, zoals startbrief, UPO en specifieke ‘event-informatie’, schriftelijk te aan te leveren, tenzij de deelnemer instemt met elektronische verstrekking. Als onderbouwing van deze voorwaarde gaf de regering in 2006 onder andere aan dat er nog steeds mensen zijn die niet beschikken over internet.

Ook die motivering is niet meer van deze tijd: uit een Europees onderzoek in 2010 blijkt dat Nederland lijstaanvoerder is op het gebied van het aantal huishoudens met een internetaansluiting. In Nederland beschikt 89% van alle huishoudens over een internetaansluiting. En tal van onderzoeken tonen aan dat dit medium intensief gebruikt wordt. Dat geldt voor alle generaties. Zo regelen ook steeds meer ouderen hun bankzaken digitaal en zetten zij internet in voor het onderhouden van hun sociale contacten en het verzamelen van informatie. Het argument van vijf jaar geleden gaat dus niet meer op.

Tijdgeest

Het is mijns inziens dan ook tijd om – in de geest van minister Verhagen – de Pensioenwet aan de huidige tijdgeest aan te passen. De hoofdregel wordt dan dat de pensioenuitvoerder de informatie digitaal verstrekt, tenzij de deelnemer heeft aangegeven het schriftelijk te willen in plaats van andersom, zoals nu nog steeds het geval is. Dat scheelt inderdaad een enorme papierwinkel en het doet mijns inziens niet af aan de kwaliteit van de informatievoorziening. Het Pensioenregister is immers niets anders dan een digitale UPO. Waarom moet die dan ook nog op schrift verstrekt worden?

Herman Kappelle