Pensioen is stom

11 november 2010 door Misjah van Driel

Mijn zoontje is net drie geworden. Met twee oudere zussen is zijn vocabulaire al aardig op peil. Alleen jammer is de eenzijdigheid in zijn uitspraken. Zoals het een goede peuter betaamt, is alles “stom”. Dat papa naar zijn werk gaat is stom, naar bed gaan is stom en uiteraard is fruit eten ook stom. Soms benadrukt hij zijn uitspraak en wordt het: “de peuterspeelzaal vind ik helemaal stom.”

Dat is natuurlijk niet zo. Zodra hij bij de peuterspeelzaal aankomt, stapt hij op de speelgoedautootjes af en hoor je hem niet meer. Als zijn appel in bootjes wordt gesneden, smikkelt hij het heerlijk op en is papa weer de liefste van de hele wereld.

Al bestaat mijn vriendenkring niet uit peuters, bijna unaniem bestempelt die groep pensioen ook als “stom”. Het is ingewikkeld, speelt pas over -tig jaar en tegen de tijd dat je het nodig hebt, valt het bedrag waarschijnlijk tegen. Onderzoeken bevestigen dit beeld: voor je 45-ste kijk je er nauwelijks naar om en kennis over de eigen pensioenregeling is niet om over naar huis te schrijven.

De branche en overheid hebben hier destijds op gereageerd met een uniform pensioenoverzicht. Doel was om de diverse pensioenaanspraken vanuit verschillende aanbieders op vergelijkbare manier aan te bieden. Dat maakt het naast elkaar leggen van de gegevens en bedragen een stuk eenvoudiger.

De informatie wordt hiermee zo duidelijk mogelijk gebracht, maar blijft een opsomming van cijfers. Is het daarmee interessanter geworden?

Ik denk dat gebrek aan kennis over pensioen begint bij gebrek aan interesse. Dat geldt al bij ons huidige inkomen, laat staan het toekomstige: je eerste loonstrookje was veel interessanter dan je achttiende (al is na promotie of salarisverhoging de eerstvolgende strook wel weer eens leuk om te bekijken). Ons pensioen raakt ons pas na ingang, bij een overlijden van een dierbare of bij arbeidsongeschiktheid. Zodra we ons realiseren wat er aan inkomen overblijft, krijgen we pas interesse.

Pensioenuitvoerders moeten bij deze interesse zorgen dat als iemand iets wil weten of een scenario wil doorrekenen, hij of zij terecht kan. Op een overzichtelijke pensioensite, bij een betrouwbare adviseur of straks in het pensioenregister.

Pensioenzaken zullen qua spanning nooit de concurrentie aankunnen met een online pokersite en qua dynamiek niet overeenkomen met je betaalrekening. Informatie is steeds beter te vinden, maar echt aantrekkelijk, boeiend of verleidelijk wordt het waarschijnlijk niet. Resultaat hiervan is dat mijn zoon papa’s werk “stom” zal blijven vinden. Of ik moet auto-ontwerper of dinoverzorger worden, want auto’s en dino’s zijn niet stom!

Misjah

  • Print
  • email
  • RSS
  • Google Bookmarks
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Hyves
  • LinkedIn
  • Twitter
  • eKudos
  • MSN Reporter
  • PDF

3 reacties

  1. Alexander Kuipers november 15th, 2010 17:45

    @ Piet Hein
    Voor pensioenbeleggingsverzekeringen melden we duidelijk de risicopremies en kosten die we inhouden. Dit doen we omdat bij deze producten weliswaar vaststaat wat de inleg is, maar de opbrengst onzeker is. Voor producten waarvan zowel de inleg als de uitkomst zeker is (gegarandeerde producten) geven wij zo’n uitsplitsing niet omdat de verzekeringnemer immers zelf duidelijk ziet wat hij krijgt voor zijn betaling.
    Overigens hanteren we in de overzichten wel een zeker verzamelniveau, dat wil zeggen dat we niet iedere storting en inhouding stuk voor stuk melden.

  2. Alexander Kuipers november 18th, 2010 10:18

    @ Frits
    Laten we concreet worden, want anders eindigen we met welles-nietes. Stuur me een offerte of ander overzicht waarvan je vindt dat het niet deugt. Mijn e-mailadres is akuipers@aegon.nl.

  3. Willem december 6th, 2010 15:14

    In herhaling op zaken niet ingaan, ontwijken, Zeggen dat mensen niet concreet zijn, paternalistisch benadrukken dat AEGON concreet is, precies dezelfde manieren bij al die andere fondsen. De deelnemers zijn de kakelende kippen en de pensioenfondsen de haan die de dekkingsgraad op pijl moet houden. En als een pastoor op de preekstoel de pensioenfondsmantra´s herhalen, net zo lang tot men er hopelijk ingaat geloven.

Reageren