
We naderen het slot van het seizoen en helaas kan ik niet meer zeggen dat we strijden op drie fronten. Zo eindigde ik mijn column de vorige keer, dat ik ook eind maart / begin april nog zou kunnen zeggen dat we overal volop in de race zijn.
Laat ik met het positieve beginnen. De bekerfinale is bereikt. Ik kijk uit naar een fantastisch voetbalfeest op zondag 8 mei in De Kuip. Het lijkt me mooi om dit ook als trainer mee te maken.Een stadion met voor de ene helft Ajacieden en voor de andere helft fans van de tegenstander. Zoals het hoort bij een ‘cupfinal’. Ik kan niet bepaald goed tegen mijn verlies, dat is bekend. Ik zal er dus alles aan doen om de KNVB Beker mee te nemen naar Amsterdam. Ik wil heel graag prijzen winnen als trainer van Ajax en de kans op deze prijs wil ik niet laten liggen.
Europees gezien eindigde ons avontuur op 17 maart in Moskou. Daar was duidelijk dat onze tegenstander Spartak, net als bij de thuiswedstrijd een week eerder in Amsterdam, de kansen wist te benutten die wij lieten liggen. Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht. Ik was in de veronderstelling dat onze ploeg in staat was Spartak Moskou te verslaan. Ook al was de doelstelling, overwinteren in Europa, ruimschoots behaald, ik baalde er goed van en dat geldt ook voor de rest van mijn staf, de spelers en natuurlijk ook de supporters.
Na de transfertermijn vroegen mensen mij of de selectie niet te dun was na het vertrek van Luis Suarez en Urby Emanuelson. Mido was immers ook al vertrokken en we hebben niemand gehaald. Het enige moment wanneer we kwetsbaar zouden worden is in het geval van schorsingen en blessures, maar verder zei ik telkens dat ik de selectie prima vind. Inmiddels zijn we enkele weken verder. Wat is er gebeurd? Een zware blessure voor Maarten Stekelenburg, een conflict met Mounir El Hamdaoui, enkele schorsingen en vervolgens de blessure van Toby Alderweireld. Daardoor wordt veel van de jonge ploeg verwacht en dat is allemaal goed voor hun ontwikkeling. Het is niet de hoofdoorzaak van het feit dat de afstand tot de nummers 1 en 2 in de Eredivisie te groot is geworden, maar het speelt wel mee. Ik vind in eerste instantie dat we het zelf hebben laten liggen. We moeten verder en elke wedstrijd telt. Ik houd de ploeg voor dat we alleen naar onszelf moeten kijken en ervoor moeten zorgen dat we de wedstrijden winnen.
We richten ons nu op de 2e plaats, die recht geeft op de voorrondes van de UEFA Champions League. Daar hebben we volledige focus voor nodig en daar kunnen we geen tegenvallers bij gebruiken zoals de genoemde blessures en schorsingen. Ook de onrust binnen en rondom de club die de kop opstak na gesprekken tussen de clubleiding van Ajax en de klankbordgroep onder leiding van Johan Cruijff leidt af van het voetbal. Daarom heb ik op elke vraag van journalisten over dit onderwerp gezegd dat ik me op het eerste elftal richt. Daar ben ik voor aangenomen en dan vind ik het niet slim me te mengen in deze discussie. Dat vind ik iets voor de directie en niet voor de trainer. Wat dat betreft is het prettig dat wij op Sportpark de Toekomst trainen en niet meer bij de ArenA. We kunnen hier in alle rust werken. Het woord ‘rust’ gold wel heel erg tijdens de afgelopen interlandperiode. Dat had ik als trainer nog niet meegemaakt. We stonden met maar 9 spelers op het veld. Door samen met Jong Ajax te trainen, een oefenwedstrijdje tegen Almere City FC in te plannen en een keer in het Amsterdamse Bos te trainen, hebben we er het beste van gemaakt met deze groep. Ik kijk er naar uit dat iedereen weer terug is en de wedstrijden weer beginnen.
We gingen tussendoor met de spelersgroep nog een middag naar een pleintje in Amsterdam Oost, in het kader van het inmiddels steeds populairder wordende Ajax StreetWise. Dit mooie initiatief van de Ajax Foundation is bedoeld om Ajax te laten bijdragen aan sociale integratie, educatie en sport & gezondheid van Amsterdamse basisschoolleerlingen. Het was fantastisch om te zien hoe onze spelers met die kinderen aan het voetballen waren. Iedereen werkte heel leuk mee. We bezoeken voor StreetWise ook elke week een school en als ik de lesstof zie die de leerlingen hebben gekregen, dan vraag ik me af waarom ik als kind niet op die manier Aardrijkskunde of Wiskunde heb mogen doen. Alles staat in het teken van voetbal en Ajax, dat leert een stuk prettiger. Dan had ik school ook een stuk leuker gevonden. Op de website Ajax.aegon.nl, onder het kopje ‘De Toekomst’, is meer informatie over Ajax StreetWise te vinden, als ook een mooi filmpje van de voetbalclinic op het pleintje in Oost.
Half mei zit het officiële seizoen er op. Een mooi vooruitzicht is de trip naar de Verenigde Staten, eind mei. We spelen oefenwedstrijden in Washington en Portland en daarna begint de vakantie. Ik vind het belangrijk dat de spelers goed hun rust kunnen pakken, want het is een zwaar seizoen. Door deze trip nog aan het seizoen toe te voegen is de vakantieperiode goed genoeg om uit te rusten maar niet zodanig lang dat ze conditioneel en fysiek gezien teveel verliezen. Naar verwachting is maandag 27 juni de eerste training. Zo ver is het nog lang niet. Zondag 3 april is Ajax-Heracles, dat is het enige dat nu voor ons telt: de eerstvolgende wedstrijd.
Sportieve groeten!
Frank de Boer
Stefan april 30th, 2011 11:02
En die laatste is geweldig gewonnen.
.
Nu de wedstrijd van morgen, sc Heerenveen-Ajax.
Misschien mogen we over twee weken wel weer naar Amsterdam om te zien hoe Ajax hun derde ster in ontvangst mag nemen.
Voor mij is Ajax al kampioen, zo spelen en zo terugkomen met een jonge ploeg geweldig gewoon.
Ajax zet ‘m op en ik doe mee samen met mijn eigen shirt haha.
Succes godezonen