Column van Frank de Boer – januari 2011

Het is maandagavond, 3 januari. Zojuist heb ik mijn handtekening gezet onder een contract dat mij de komende 3,5 jaar als hoofdtrainer aan Ajax verbindt. Een mooi begin van 2011. Ik blik in deze eerste column terug op de gebeurtenissen van december en kijk uiteraard ook vooruit naar wat ons in januari te wachten staat.

Deze nieuwe klus begon op 6 december 2010, de dag voordat Ajax naar Milaan zou vertrekken om de wedstrijd AC Milan – Ajax te spelen. Een telefoontje van algemeen directeur Rik van den Boog over de grote kans dat ik een dag later als trainer van het eerste elftal de trip naar Milaan zou moeten maken. We hadden al vaker gesproken over mijn ambities en over de plannen die Ajax met mij had, maar nu werden de zaken opeens heel concreet. Enkele uren en telefoontjes later bleek dat het zeker was; ik zou in elk geval tot de winterstop trainer van het eerste elftal zijn. Ik vond het een spannende ontwikkeling, die voelde zoals ik me als voetballer ook wel eens heb gevoeld voorafgaand aan een belangrijke wedstrijd of bij het maken van een transfer. Ik kon de spelers van mijn eigen team, de A1, pas na AC Milan – Ajax de hand schudden om afscheid te nemen, want tussen de mededeling dat ik mee moest naar Milaan en het vertrek naar Schiphol zat welgeteld 1 korte nacht.

Met de wedstrijden die we voor ons hadden in december kon een hoop verspeeld worden: de achterstand op de koplopers in de Eredivisie kon oplopen en we zouden kunnen worden uitgeschakeld voor Europees voetbal en in de KNVB Beker. Ik ben een positief ingesteld mens, dus mijn doel was duidelijk: die belangrijke wedstrijden moesten succesvol worden afgesloten, zodat Ajax in 2011 op alle podia actief zou zijn.

Als trainer van de A1 zag ik Ajax1 vooral vanaf de tribune. Wat me daarbij met name in oktober en november opviel was een bepaalde gelatenheid, het leek wel een gebrek aan spelvreugde. Ik heb gelijk tegen de groep gezegd dat ik het plezier en de inzet zo snel mogelijk terug wilde zien. Dat, gecombineerd met enkele duidelijke afspraken over elkaars rol binnen en buiten het veld, waren de eerste zaken die ik met het team heb besproken. Dinsdagavond 7 december was mijn eerste training, en dat was in San Siro. Een mooie plek om te debuteren als hoofdtrainer. De training werd voorafgegaan door een persconferentie, die meer over mijn aanstelling ging dan over de reden van onze trip naar Milaan; spelen in de Champions League. Het waren allemaal spannende zaken, die relatief nieuw voor me waren. Een dag later wonnen we met 0-2 van AC Milan en plaatsten we ons voor de volgende ronde van de Europa League.

Jullie weten allemaal dat we vervolgens van Vitesse wonnen, dat Ajax – Feyenoord werd afgelast en dat we AZ in de ArenA uitschakelden voor de beker. Kortom: we bereikten het maximale en konden met een goed gevoel de winterstop in. Toch was ik meer tevreden met iets anders dan met de mooie resultaten. Dan bedoel ik het spel van de ploeg. Ik heb echt genoten van de manier waarop ze de genoemde wedstrijden speelden. Met lef, met druk naar voren, met mooi positiespel, door hard te werken en door de taken uit te voeren zoals we vooraf hadden afgesproken. En gelukkig ook met veel plezier. Het team heeft het gewoon heel goed opgepakt, zowel in wedstrijden als op de trainingen en daar kan ik alleen maar blij mee zijn.

En zo begon op 24 december de winterstop. Je kunt het zien als onderbreking van een mooie reeks die we aan het neerzetten waren. Maar het is een korte vakantie waar veel spelers naar hunkerden. Op dinsdag 4 januari staat de eerste training op het programma. Dan meldt ook Luis Suarez zich weer. Hij is al wat eerder op vakantie gegaan en heeft, wanneer hij zich in Amsterdam meldt, nog een paar wedstrijden schorsing voor de boeg. De spelers van het Nederlands Elftal, die net als Luis Suarez tot en met het laatste weekend op het WK actief waren, mogen iets langer wegblijven. Maarten Stekelenburg, Demy de Zeeuw en Gregory van der Wiel melden zich op zaterdag 8 januari als we vertrekken naar Hamburg voor de oefenwedstrijd tegen HSV. Met een complete groep reizen we daarna naar Turkije, waar we een week trainen in Belek. Vervolgens sluiten we het trainingskamp in Istanbul af met een oefenwedstrijd tegen Galatasaray. Het betreft de opening van hun nieuwe stadion. Deze wedstrijd stond al gepland voordat ik aan deze klus begon, maar ik heb er veel zin in, want Galatasaray is toevallig mijn oude club. Ik heb daar in het seizoen 2003-2004 gespeeld.

Drie dagen na ons trainingskamp staat de inhaalwedstrijd Ajax – Feyenoord op het programma en vanaf dat moment moeten we er natuurlijk weer staan. Competitie-, beker en Europese wedstrijden volgen elkaar dan in rap tempo op.

Volgende maand lezen jullie mijn tweede column en daarin hoop ik net zo enthousiast over de gespeelde wedstrijden te kunnen schrijven als nu!

Vriendelijke groeten,

Frank de Boer