Eerlijk over: De kater voorbij!

Margot Boer wordt getroost op de bank. Ireen heeft het middenveld al zwaar teleurgesteld verlaten en wordt buiten door haar broer getroost. Annette haalt op tweehonderste net geen goud. Toch is ze ontzettend blij met haar zilver. En is de val vergeten. De Nederlanders in de Oval juichen ovationeel voor Annette, die een ereronde rijdt alsof ze goud heeft gewonnen. Laurien van Riessen haalt helemaal onverwacht brons. Prachtig resultaat en de kater voorbij. Vanavond hebben we weer feest en dat was veel te lang niet het geval.

Ook Erica is de kater voorbij. Ik omarm haar stevig. Ze staat vanochtend in de lobby van het Hilton te wachten op de aankomst van de schaatsouders. In Nederland is ze de afgelopen dagen groot nieuws geweest. Haar kinderen hebben haar een lief sms-je gestuurd dat ze ondanks haar enigszins beschonken optreden bij radio 538, toch heel veel van haar blijven houden. Ook ik stel Erica gerust. Het had natuurlijk niet mogen gebeuren maar Erica komt, zelfs met een glas teveel op, heel warm en betrokken over. “Nederland zal nog meer van je gaan houden,” zo houd ik haar voor. “En we hebben van onze schaatsers zoals Annette wel geleerd dat een keer onderuit gaan niet zo heel erg is, als je er daarna maar weer staat en presteert.” De woorden geven haar weer moed. “Het was dom, ik had het niet moeten doen, de warme lampen in de studio deden me de das om.”

Een kater kregen we hier de laatste dagen ook van het schaatsen. Een vierde plaats voor Margot Boer. Een vierde plaats voor Stephan Groothuis. Maar geen enkele podiumplaats. In het Holland Heineken Huis hangt al die dagen op de muur nog maar één eenzame foto van  Olympisch goud winnaar Sven. Zijn vader Yep zit er toevallig onder bij ons diner aldaar.

Vanmiddag dus de 1000 vrouwen en de vraag was vooraf wat er dan weer mis zou gaan. We hebben al kapotte ijsmachines gehad bij de 500 meter mannen. Gisteren was het raak bij de tijdwaarneming. Drie keer werd een rit op het laatste moment uitgesteld. Een ramp voor de concentratie-curve van de schaatsers.

“Het is een schande wat hier gebeurt. Een lekke band kan altijd, maar dit soort zaken moet je incalculeren en mogen niet voorkomen. Dit is vreselijk voor de schaatsers die hier vier jaar heel hard voor hebben getraind.” Ard Schenk is snoeihard in zijn oordeel gisteravond in het Holland Heineken Huis. In een interview met Barbara de Loor vergelijkt hij de ISU voorzitter met een kleine keizer Nero die neer daalt naar zijn medewerkers en ze beveelt de Spelen voort te zetten ten koste van de sporters.

Harde woorden. Maar het is gewoon waar; ook ik heb in de afgelopen tien jaar niet zoveel amateuristisch gedoe en gerommel meegemaakt op en rond het ijs. En dit zijn niet de regionale wedstrijden in Groningen, dit zijn de Olympische Spelen. Maar goddank liet de techniek ons vanmiddag niet in de steek en de sporters ons ook niet. Zilver en brons! We zitten weer in de lift omhoog. En ook het KNSB-bestuur is weer helemaal blij.

Jan Driessen
Directeur Communicatie AEGON Nederland