Eerlijk over: Sijtje van der Lende

Nederlandse coaches zijn populair in den vreemde. Zo coacht Gianni Romme voor de Duitsers en is Ingrid Paul de baas bij de thuisrijdende Canadezen. Friezin Sijtje van der Lende trekt aan de touwtjes bij China, een schaatsland in opkomst.

Van der Lende was zelf ook een topschaatster. Ze nam zeven keer deel aan het WK allround en eindigde in 1974 bij de mondiale sprintstrijd net naast het podium. Als coach was ze een stuk succesvoller en onder meer de architect achter het succes van tweevoudig Europees kampioen Tonny de Jong. Nu heeft ze haar bestaan in ons land opgegeven om de Chinese dames te laten presteren. Sijtje: ‘Dat was inderdaad een flinke stap, maar ik heb het echt geweldig naar mijn zin daar. De mensen zijn vriendelijk en ik krijg alle ruimte om mijn rijdsters goed te laten presteren.’

Het was voor de Friezin wel even wennen in China en dat kwam vooral door de instelling van de schaatsers. ‘Ik moet heel goed opletten of ik geen rare dingen zie tijdens de trainingen. Ze willen namelijk zo graag, dat ze gerust een blessure verzwijgen en er vervolgens lang uit zijn.’ Van der Lende, die zelf ook bekend stond om haar spartaanse trainingsaanpak, is wel zeer te spreken over de instelling op het ijs. ‘In Nederland is het altijd ‘ja maar’. Hier luisteren sporters tenminste nog naar je en doen ze altijd wat je zegt. Ik denk dat dit ook door de mentaliteit van de Europese jeugd komt. Mijn man is leraar en die vertelt dezelfde verhalen.’

Van der Lende vermaakt zich prima in de Canadese havenstad en doet het prima met ‘haar meiden’ Op de eerste afstand greep Wang Beixing al brons en eindigde Zhang Shuang en Jin Peiyu respectievelijk op plaats zeven en acht. Ook over het ijs, waar nogal wat kritiek op is, maakt de Chinese bondscoach zich geen zorgen. ‘Ach, we rijden weleens vaker op niet zo snel ijs. Het is alleen zo’n domper als je van een superbaan als Salt Lake komt. Goed ijs en op hoogte. Tja, dan heb je het gevoel dat het hier helemaal niet hard gaat, maar dat is natuurlijk onzin. De beste wint immers altijd.’

Of Van der Lende nog tot de volgende spelen blijft werken bij de Chinezen, kan ze nog niet zeggen. ‘Kijk: ik heb nu twee jaar daar gewoond, want als je iets doet, moet je het ook goed doen. Ik weet niet of ik dat weer zo’n lange periode wil doen. Daarnaast weet je het nooit bij een Chinese sportbond. Er kan morgen een ander aan de top zitten en dan kan ik ook vertrekken. Ik ben er al met al nog niet uit.’

John den Braber

De Chinese bondscoach langs de baan