20 februari 2010
Hij stopte onlangs met schaatsen nadat hij zich niet kwalificeerde voor de Olympische Spelen. Toch is Erben Wennemars nu in Vancouver, want hij doet namelijk verslag van de schaatswedstrijden voor NOS radio. Een nieuwe baan met leuke perspectieven, hoewel de sprinter nog geen concrete toekomstplannen heeft. ‘Ik zie wel wat er op mij af komt. Voorlopig heb ik nog niets in de planning.’
De ex-schaatser uit Dalfsen is een echte genieter. Hij loopt voortdurend met een glimlach door de olympische stad en lijkt alles van de spelen op te snuiven. ‘Weet je’, zegt de goedlachse rappe man. ‘Het is de eerste keer dat ik de Olympische Spelen echt goed meemaak. Ik proef nu echt de sfeer van de spelen. Voorheen zat ik alleen in het atletendorp en zag ik niets van de andere sporten. Nu ben ik bijvoorbeeld net bij het ijshockey geweest. Een prachtige wedstrijd, geweldig toch?’
20 februari 2010
Zelden was een olympische stad zelf zo symbolisch voor de georganiseerde spelen als Vancouver. Het grootste sportevenement op aarde wordt namelijk door honderden nationaliteiten betwist en in de Canadese plaats zijn die vrijwel allemaal te vinden. Chinezen, Indiërs, Pakistanen en Libanezen hebben allen hun thuis in de havenstad gevonden. Vancouver is een smeltpot van alle culturen, die elkaar respecteren en vertrouwen.
19 februari 2010
Margot Boer wordt getroost op de bank. Ireen heeft het middenveld al zwaar teleurgesteld verlaten en wordt buiten door haar broer getroost. Annette haalt op tweehonderste net geen goud. Toch is ze ontzettend blij met haar zilver. En is de val vergeten. De Nederlanders in de Oval juichen ovationeel voor Annette, die een ereronde rijdt alsof ze goud heeft gewonnen. Laurien van Riessen haalt helemaal onverwacht brons. Prachtig resultaat en de kater voorbij. Vanavond hebben we weer feest en dat was veel te lang niet het geval.
19 februari 2010
Canadezen zijn trotse mensen. Je kunt hen niet erger beledigen, dan ze te verwarren met Amerikanen. Zij hebben met hun zuiderburen wat wij met Duitsers hebben. Het is nog net geen haat. Een zege op Amerika is dan ook de mooiste overwinning voor een ieder met een rood-wit hart.
Op straat valt het bijvoorbeeld enorm op dat de Canadese vlag een prominentere rol inneemt dan de olympische ringen. Doorgaans is een organiserende stad volledig versierd met de kleuren en styling van de games. In Vancouver valt dit enorm mee, vooral omdat de rood-witte vlaggen met het grote esdoornblad de overhand hebben. Nationalisme, dat toch al snel hoogtij viert tijdens sportevenementen, is absoluut geen vies woord voor de Canadezen.
lees verder
18 februari 2010
Dat de Olympische Spelen als een magneet werken op de wereldbevolking, is me de door de jaren heen wel duidelijk geworden. Vanuit alle landen reizen supporters richting Vancouver om hun landgenoten aan te moedigen. Iedereen wil bij de olympiade zijn. Ook bekende Nederlanders laten graag hun gezicht zien – zeker wanneer er grote kans is op succes – en zijn dan ook ruimschoots vertegenwoordigd.
18 februari 2010
Ooit was hij de beste schaatser ter wereld. Nu is hij toeschouwer en vooral liefhebber van de sport, die hij zo lang beoefende. Ard Schenk is in Vancouver dan ook maar voor één ding: de wedstrijden in de Richmond Oval. Wie van de huidige generatie deelnemers het meest op de drievoudig olympisch kampioen lijkt? ‘Geen enkele. Je kunt schaatsers en de tijden waarin ze actief waren, sowieso niet vergelijken. Maar als ik dan toch een naam moet noemen: Sven Kramer. En dan puur vanwege zijn wilskracht.’
17 februari 2010
“Het wordt alles of niets!” Dat had Annette Gerritsen volgens haar vader Albert ‘s ochtends nog voorspeld. Ze opende met de snelste tijd tot dat moment. Maar net als in Moskou ging ze onderuit in de eerste bocht. Even uit evenwicht. De klap kwam hard aan. Vooral de teleurstelling was bij Annette groot. Zo hard gewerkt, zo goed op weg, en dan net iets te snel door de bocht. Ze reed stapvoets en met gebogen hoofd haar eerste rit uit. En liet zich niet tegenhouden door de beveiliging bij het snel verlaten van het midden terrein.
16 februari 2010
Terwijl alle ogen van de fans momenteel gericht zijn op de prestaties van landgenoten op de schaatsbaan is een Nederlandse medaillekandidaat zijn laatste voorbereidingen aan het treffen in de bergen van Whistler. Edwin van Calker is de stuurman van de vaderlandse bobslee-equipe én daarnaast ook werknemer van AEGON. Ondanks de hoge verwachtingen is de voormalig atleet voorzichtig in zijn uitlatingen: ‘We zijn een goede outsider voor een plak, laat ik het daarop houden.
16 februari 2010
Olympische Spelen zijn in alle opzichten een bijzonder en uniek. De gehele wereld kijkt in deze periode namelijk ademloos naar sportwedstrijden en de hoofdzaken, zoals de economische crisis of klimaatproblemen, verschuiven even twee weken in de politieke agenda’s. Wereldleiders melden zich allen op de olympische tribunes en een onopvallende plaats als Vancouver domineert een halve maand het nieuwsbeeld.
15 februari 2010
Het is dan eindelijk zover. Zaterdagochtend 11 uur. We zitten op de tribune, Kleintje Pils is binnen en over een klein uur begint hier in de Olympic Oval in Vancouver de 5 kilometer Heren.
Sven heeft een slechte loting en ik heb buikpijn. De spanning heeft ook mij te pakken. Jarenlang, eigenlijk vanaf het begin van hun schaatscarriere, heeft AEGON lief en leed gedeeld met de huidige generatie schaatsers. Het zijn een beetje onze eigen kinderen geworden. En nu, met het einde van onze schaatssponsoring in zicht moet al die inspanning worden omgezet in goud. Nu en hier. En dan mag er niets mis gaan. Niet vallen zoals bij Erben gebeurde in Nagano, niet gediskwalificeerd worden zoals Marianne Timmer in Turijn overkwam of uitglijden over een blokje zoals Sven zelf deed tijdens de ploegenachtervolging bij de vorige Olympische spelen.